Pearls of Wisdom from Paris

Back from a decade-long pilgrimage to fashion’s holiest shrines, Tipayaphong Poosanaphong is dazzling Thailand with a style all his own.

Words: Khetsirin Pholdhampalit
Photos: Suwit Kittitien 

Thai fashion designer Tipayaphong Poosanaphong, in blue shirt and slacks, greets us with a broad smile as we step into his three-storey atelier in Bangkok’s Sai Mai district. Behind him, mannequins shimmer in couture gowns of satin, silk and chiffon studded with sequins, beads, faux pearls, lace and plenty of ornate embroidery – his signature.

“Today I chose to dress in blue to match the signature shade of Bangkok Airways,” grins Tipayaphong, the founder-cum-designer of Tipa Atelier brand.

Immediately we spot the dress in which actress Peeranee “Matt” Kongthai drew gasps when she swished down the red carpet for her 2015 hit TV series “Kha Bodin” (The King’s Servant). The elegant figure-hugging gown is designed to evoke the wearer’s sensuality in sheer panels overlaid with black embroidered geometric patterns inspired by the motifs found on ancient Ban Chiang pottery in Thailand’s Northeast.

Other mannequins show off wedding gowns in subtle hues of ivory and cream, dripping like intricate lace nets with hand-stitched embroidery, crocheted flowers, pearls and asymmetric braids for figure-flattering silhouettes that capture a fresh but classic style.

Adjacent is a huge built-in cabinet showcasing more flights of Tipayaphong’s fancy. Whimsical and funky, the ready-to-wear hat collections are fashioned from a variety of materials and techniques ranging from felt, sequined lace, feathers, hemp, toquilla straws, lipao vines and carved wood to unusual accents like sandalwood flowers and butterflies that have died naturally.

His haute couture creation embodies classic Western style with attention to detail born from his time in Paris training with big names like Emanuel Ungaro and Pierre et Gilles.

His decade-long apprenticeship in Paris, however, started not as a fashion designer but as a hairdresser.

“My aunt was hairdresser and I followed her path by studying at Manusak Hairstyling School in Bangkok. After that I had a chance to work with masters like Kai (Somporn Tirin) and Looknam (Sukhon Srimarattanakul). To sharpen my skills, I decided to further my studies by attending the two-year course in styling at Formul’a Academie Privee de Coiffure in Paris in 1994. To become a professional hairdresser in France, however, I needed another two years of training and the cost was too steep for me at the time. I had to find a way to stay in France and further my knowledge at lower cost.”

On the recommendation of a friend, Tipayaphong managed to enrol in a three-year diploma at the L’École de la Chambre Syndicale de la Couture Parisienne (ECSCP), a government institution that guided him through every process of dressmaking, from sewing and stitching to weaving patterns with thread. This school is where he discovered his new passion.

“I realised that I was falling in love with dressmaking. The work process required concentration and allowed me to calm down. Plus, seeing my pieces being worn by models made me very happy,” he says with a gleam in his eyes.

 

During the internship, Tipayaphong got a precious chance to study at the atelier of Emanuel Ungaro and after graduating, he applied there to become second assistant to the chief artisan of evening gowns.

“Working at Atelier Ungaro was my greatest experience. I learned different techniques from senior craftsmen and artisans, such as how to stitch a very thin sheet of lace with gauze while hiding the threads, or how to make a petticoat with an 80-metre-long sheet of fabric. I wanted to become an all-rounder, so I opened myself to every learning experience and my senior colleagues kindly revealed their tips and tricks.”

Having passed the petticoat challenge, Tipayaphong graduated to crafting pants, skirts, tops and dresses – even turning his budding talent to hand-sewn swimsuits.

“The acid test awaiting all acolytes of Ungaro is the challenge to create a white dress and a silk velvet gown. To do a whole white dress, you have to be very attentive. Hands must be washed every time you work, while nails and lips must be left unpainted. But working with velvet is the toughest. It’s important to be consistent, which means cutting all the cloth with the nap running in the same direction. It’s hard to correct once it’s cut, sewn and seamed. The pressing is also an intricate technique,” he explains.

After his three-year learning curve at Ungaro, Tipayaphong moved on to work as a costume designer for Pierre et Gilles in 2003. But in his spare time, he took a three-month course in hat-making at the Lycée Professionnel Octave Feuillet. Among his big successes while working with Pierre et Gilles from 2003 to 2006 was a costume he designed for the 2004 Fête de la Musique, a nationwide celebration of music.

Tipayaphong buzzes with the energy of a person constantly eager to learn new things. While working in Paris, he also earned a diploma in jewellery-making from the School of Visual Arts in New York in 2004.

 

“By 2007, when I had earned enough and gained enough experience in different fields, I decided to return home with the aim of opening my own fashion house. My first collection under the Tipayaphong Poosanaphong label was presented at Elle Fashion Week in late 2007,at the same time my fashion store was opening at Siam Centre. People were astonished when they found out who I was and where I came from” says Tipayaphong, who still travels back and forth between Bangkok and the French capital, where he works as a guest lecturer at the fashion school IFA Paris.

From the street and ready-to-wear outfits sold at Siam Centre, he expanded to haute couture collections presented in the Code 10 Zone in Siam Paragon. Economic uncertainty and his desire to concentrate on couture fashion saw his scrap the ready-to-wear line in 2014 and establish his new atelier at the current location. The label was reborn under the name Tipa Atelier and it quickly found favour among Bangkok celebrities and jetsetters.

Tipayaphong has two workshops of five artisans – one next to Sai Mai district where patterns are created and cut, and the other in Kanchanaburi province where traditional hand-crafted hoop embroidery is made. One of his couture dresses can take anywhere between three and six months to complete.

“Most of my clients for couture gowns are Thais who love classic luxury style blended with playful hand-crocheting and embroidery accented with sequins, beads, crystals and semi-precious stones. However, hats are not popular among Thais, so my clients here are mostly from Hong Kong, Singapore, Japan, France and England,” he adds.

Tipayaphong no longer showcases his collection on the runway, but fashionistas can see what’s new in his window by glancing at his Instagram (@tipayaphong) or visiting www.tipayaphong.com.

Gracing his social media showcase right now is the autumn/winter 2019 collection, based on the concept of “I Miss Notre Dame” and featuring evening and wedding gowns ranging from close-fitting silhouettes to ruffled layers on chiffon and silk satin, touched off with elaborate headdresses. The creations are modelled in moody black-and-white portraits shot against the backdrop of Notre Dame Cathedral, undergoing a dramatic rebirth after being ravaged by flames.

จะมีอะไรสดใสไปกว่ารอยยิ้มต้อนรับของทิพยพงษ์ ภูษณะพงษ์ นักออกแบบแฟชั่นไทยในเสื้อเชิ้ตและกางเกงสแล็คสีฟ้ามันขัดภายในห้องจัดแสดงเสื้อผ้าย่านสายไหม กรุงเทพฯ ที่อัดแน่นด้วยแฟชั่นโอต์ กูตูร์ ผสมผสานผ้าซาติน ผ้าไหม ผ้าชีฟอง เข้ากับเลื่อมปัก ลูกปัด ดิ้นด้วยลายปักฝีมือประณีต อันเป็นซิกเนเจอร์ของดีไซเนอร์มือฉมัง ผู้ก่อตั้งแบรนด์ Tipa Atelier

เราเหลือบไปเห็นชุดเดรสสง่างามที่นักแสดงสาว แมท ภีรณีย์ เคยสวมบนพรมแดงปี 2558 สะท้อนอารมณ์ของผู้สวมใส่ผ่านผ้าโปร่ปักลวดลายเรขาคณิตสีดำ อันเป็นแรงบันดาลใจจากลายเครื่องปั้นดินเผาบ้านเชียง

ยังมีชุดแต่งงานสีงาช้างประดับด้วยงานดิ้นปักมือสลับซับซ้อน และดอกไม้ถักโครเชต์ สำหรับเจ้าสาวสไตล์โรแมนติกและคลาสสิก

คอลเล็กชั่นหมวกโอต์ กูตูร์ จัดวางอยู่ไม่ห่างกันนัก สร้างจากวัสดุหลากหลายไม่ว่าจะเป็นเลื่อมปัก ขนนก ปอ เชือกสาน โทคีย่า ไม้แกะสลัก หรือแม้แต่ผีเสื้อที่ตายตามธรรมชาติ

แต่ใครจะรู้ว่าเส้นทางสายแรกของทิพยพงษ์ ไม่ใช่การออกแบบเสื้อผ้า หากแต่เริ่มจากการเป็นช่างทำผม ทิพยพงษ์ เข้าเรียนที่โรงเรียนเสริมสวยมนูศักดิ์และได้มีโอกาสทำงานร่วมกับไก่ สมพร ธิรินทร์ และลูกน้ำ สุคนธ์ สีมารัตนกุล จากนั้นก็ไปเรียนต่อที่ Formul’a Academie Privee de Coiffure ในกรุงปารีสเมื่อ พ.ศ. 2537เป็นเวลาสองปีกว่าจะได้ทำงานเป็นช่างทำผมในปารีส

เพื่อนของทิพยพงษ์แนะนำให้เขาเรียนโอต์ กูตูร์ที่ ECSCP จนเขาตกหลุมรักการตัดเย็บเสื้อผ้าในทันที ทุกฝีเข็มต้องใช้สมาธิและความใจเย็นกวาจะเป็นชุดพร้อมให้สวมใส่อย่างสง่างาม ในที่สุดทิพยพงษ์ ก็ได้ทำงานในฐานะผู้ช่วยของห้องเสื้อ Emanuel Ungaro แผนกชุดราตรี

ด้วยความใฝ่รู้และเปิดรับสิ่งใหม่ๆ อยู่เสมอ เขาจึงได้เรียนรู้เคล็ดลับการสร้างผลงานผ่านกระบวนการอันประณีต เริ่มจากการตัดกางเกง กระโปรง เสื้อ เดรสยาว หรือแม้แต่การตัดเย็บชุดว่ายน้ำ

ทิพยพงษ์พิสูจน์ฝีมือของตัวเองเมื่อได้ตัดเย็บชุดราตรีผ้าไหมกำมะหยี่สีขาวเพราะต้องใช้ความเอาใจใส่ในรายละเอียดขั้นสุด ก่อนลงมือแต่ละครั้งจะต้องล้างมือทุกครั้ง ห้ามทาปากหรือเล็บ และต้องมีความสม่ำเสมอในทุกขั้นตอนการปักเส้นด้ายด้วยเทคนิคอันละเอียดอ่อน

หลังจากทำงานได้สามปี เขาได้ย้ายไปทำงานร่วมกับดีไซเนอร์ Pierre et Gilles ระหว่างที่ลงเรียนคอร์สออกแบบหมวกที่ Lycée Professionnel Octave Feuillet จนได้มีโอกาสออกแบบชุดมาสเตอร์พีซ สำหรับโปสเตอร์งานเทศกาลดนตรีลาแฟต ปี 2547

ในปี 2550 ทิพยพงษ์ก่อตั้งแบรนด์ TIPAYAPHONG POOSANAPHONG โดยเปิดตัวบนรันเวย์ Elle Fashion Week และเปิดร้านที่สยามเซ็นเตอร์ แต่เนื่องจากต้องการมุ่งความสนใจไปที่งานโอต์ กูตูร์ เขาจึงปิดตัวไลน์เสื้อผ้าสำเร็จรูปในปี 2560 และเปิดตัวห้องเสื้อ ‘Tipa Atelier’ ขึ้น

ชุดโอต์ กูตูร์ แต่ละชุดใช้เวลาออกแบบตัดเย็บราว 3-6 เดือนกว่าจะเสร็จสมบูรณ์ ลูกค้าโดยมากจะเป็นคนไทยที่หลงใหลเสื้อผ้าสไตล์หรูหราคลาสสิก มีรายละเอียดลูกเล่นจากโครเชต์และงานปักดิ้น ลูกปัดคริสตัล และอัญมณี ในขณะที่ลูกค้าที่สนใจงานออกแบบหมวกส่วนใหญ่กลับมาจากฮ่องกง สิงคโปร์ ญี่ปุ่น ฝรั่งเศส และอังกฤษ

แม้ว่าที่แบรนด์ ‘Tipa Atelier’ จะไม่ได้โลดแล่นบนรันเวย์เท่าใดนัก แต่ผู้ที่สนใจสามารถติดตามผลงานได้ทางอินสตาแกรม @tipayaphong หรือที่ www.tipayaphong.com

ผลงานล่าสุดของทิพยพงษ์ ชื่อ คอลเลกชั่น “I Miss Notre Dame” เป็นคอนเส็ปต์ออกแบบเพื่อระลึกถึงวิหารโนเทรอดามผ่านชุดราตรีผ้าชีฟองและไหมซาตินระบายฟองฟู่ พร้อมเครื่องประดับศีรษะ สื่อความงามผ่านรูปถ่ายขาวดำโดยมีฉากหลังเป็นวิหารโนเทรอดาม กรุงปารีส ที่กำลังบูรณะครั้งใหญ่หลังเกิดเหตุไฟไหม้เมื่อปลายปีที่ผ่านมา

Show Buttons
Hide Buttons